Kara Hayal Rıhtım’ı Üzgünce Sunar:

Kuşlar Nerede Ölürse


Şiirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Şiirler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Siyah Dalgalar

Siyah Dalgalar'da narin sayfalar yitiyor: üzerlerinde unutulmuş zamanların şiirleri ve şarkı sözü çevirileriyle.

Siyah Dalgalar'a iki yeni yazı ekleniyor. Kara Kuyu; bir kaybeden şiiri, ve Bob Seger'in Turn the Page'in çevirisi...

Ekim 2007

linkler:

Kara Kuyu, http://kasvetkale.blogspot.com/2007/10/kara-kuyu.html

Sayfayı Çevir, http://kasvetkale.blogspot.com/2007/09/sayfay-evir.html

Akşamüstü, http://kasvetkale.blogspot.com/2007/02/akamst.html

Nereden, http://kasvetkale.blogspot.com/2003/02/nereden.html

Birisi Var Tanıyamadığım, http://kasvetkale.blogspot.com/2007/02/birisi-var-tanyamadm.htm

Ne Olur, http://kasvetkale.blogspot.com/2002/02/ne-olur.html

Bir Zaman ve Ayna, http://kasvetkale.blogspot.com/2007/02/bir-zaman-ve-bir-ayna.html

Çılgın Dünya, http://kasvetkale.blogspot.com/search/label/%C5%9Eiirler

Gece ve Sessiz Su, http://kasvetkale.blogspot.com/2006/02/gece-ve-sessiz-su.html

Uykuyu Beklerken

Kevin Moore’un bestesi Wait for Sleep’in çevirisidir.


Uykuyu Beklerken


Pencerenin yanında durmuş

Gözleri ayın üzerinde

Umuyor bu anının ruhunu terketmesini bir an önce


Kapıları kapatıyor ve de ışıkları

Ve vücudunu yatağın üzerine bırakıyor

Hayallerin ve kelimelerin derinlerde aktığı yere

Gururu öylesine fazla ki örtüleri çekmiyor kafasından yukarıya

Sessizce uzanıyor orada ve uykuyu bekliyor


Tavana dikiyor gözlerini

Ve düşünmemeye çalışıyor

Ve tekrar örmeye çalıştığı bağları

Canlandırıyor aklında

Ama o duygu artık yok


Ve su anılarına siper olamıyor

Ve küller acısına çare bulamıyor

Tanrım, bir meltemden solumama izin ver bana

Ve o soğuk metal çerçevedeki canlansın bir hayat olup


Küllerle birlikte derinde

Ya da yüksekte, ateşten süzülen dumanla

Açık kanatlarla cennette

Ya da yatakta uzanırken, burada

Avuçları başımda

Şimdi ve her zaman kıvrılmış kalbime

Ve dünyanın kalbine.


Esrimede Bir Succubus

Dimmu Borgir’in A Succubus in Rapture şarkısının çevirisidir.


Esrimede Bir Succubus


Hastalıklar ve salgınlar, işkence ve çürüme

Getirdikleri

Kutsal ölçütlerle alay etmek ve güçsüz sersemleri aldatmak

Sevdikleri


Güçlerle donatılmış, sihirle bağışlanmış

Kuzgun gözlerinden izliyor dünyayı


Lanetli kadın, haylaz fahişe

Kafir prenses

Şeytanın sahip olduğu


Baştan çıkaran zarafeti

Kışkırtıyor zayıf tenini

Diabolical güzelliği

Büyülüyor sersemlemiş zihnini


Seni lanetli kadın

Seni haylaz fahişe

Seni kafir prenses

Sen şeytana aitsin


Kara büyüden yapılma bir serenat

Ruhları ateşe vermeyi öğrendi

Ve kesinlikle niyetli seninkini

Transta tutmaya


Diabolical güzelliği

Büyülüyor sersemlemiş zihnini.

Kara Kuyu

KARA KUYU


Uzun gecelerin en çaresizlerinde
Bir yol aradım son bir nefesle yitik duyguların kıyısına
Dolandım yüksek yarlarda, kadim ormanlarda
Ve öyle bir gecede rastladım o kara kuyuya
Nemli ve dipsiz, yalnız başına çökmüş derinlere
Lanetini ninni yapmış uyuyor

O bitmeyecek uzun gecelerde

Uyandırmak istemediğimden sordum hafifçe
Ulu çınara, yükselmiş mehtabın sarayına
Nedir bu kuyunun gizemi
Bu kara kuyunun var mıdır bir derdi
Uzanmış karanlığa, sessizce bekliyor
Siyah suyu da pek gözükmüyor, ve soğuk

O bitmeyecek uzun gecelerde

En içli flütün ezgisinden bir rüzgâr ruhu
Senelerle ıslanmış koca gövdeye üfledi şarkısını
Ve hışırdadı yapraklar rüzgârla, dile geldiler hep beraber
Dediler ki; tek tük insanlar gelirler, yollarını kaybetmiş
Ve yüreklerinden taşan en ağır duyguları
Atarlar kuyuya, sonra da iç çekerler ve giderler, yolları hala kayıp

O bitmeyecek uzun gecelerde

Durdum orada öylece; bir ben, bir çınar, bir kara kuyu
Bir de gümüş gece, ve diğer her şey uzak
Durdum ve yaslandım kuyunun taşına, ökseotları tenime değdi
Heyecanla baktım derinlere, insanı bütünleyecek yitik duygular orada mı diye
Bu kara kuyu yitik duygular diyarına açılan bir delik mi diye
Boğum bir karanlıktan başka bir şey yoktu orada, belki arıyordum o diyarı yanlış bir yerde

O bitmeyecek uzun gecelerde

Bir kuş ağıt mı yakıyordu gökyüzünde, alay mı ediyordu benimle
Çınarın yapraklarından çiğ damlası kılığında bir umut düşerken
Ne yapmam gerektiği belliydi; yalnız bir insan daima yalnız olacaktı
Yalnızlığımı attım kara kuyuya, ve ayrıldım
Şimdi bekliyorum çıkıp gelmesini
Ve son nefesimde, kaybedenler kuyusunun dibinden birkaç yitik duygu getirmesini

O bitmeyecek uzun gecelerde

2007

Sayfayı Çevir

Bob Seger’in Turn the Page şarkısının çevirisidir.


SAYFAYI ÇEVİR

Omaha’nın doğusunda uzun ve ıssız bir otobanda
Motoru dinleyebilirsin, tek notalık bir şarkı gibi inildeyen
Önceki gece tanıdığın kadını düşleyebilirsin, ya da kızı

Ve düşüncelerin yakında başıboş dolaşacak her zamanki gibi
On altı saattir yolda olduğunda ve yapacak pek bir şey yokken
Yolculuğu çok sevmiyorsun, dilediğin keyifli bir gezinti

Ama buradayım, tekrar yollarda
Buradayım, sahnenin üzerinde
Gidiyorum, yıldızı oynayarak tekrar
İşte gidiyorum, sayfayı çevir

Bir restorana girersin, yoldan kopmuş
Ve bakışları üzerinde hissedersin, soğuğu üstünden silkelerken
Seni sıkmıyormuş gibi davranırsın, ama tek istediğin onlara patlamaktır

Bazı zamanlar duyarsın ne konuştuklarını, bazı zamanlar duyamazsın
Her zamanki eski klişeler: bu bir kadın mı yoksa bir adam mı?
Ve kalabalık oldukları için, karşı çıkmaya cesaret edemezsin

Ve buradayım, tekrar yollarda
Buradayım, sahnenin üzerinde
Gidiyorum, yıldızı oynayarak tekrar
İşte gidiyorum, sayfayı çevir

Orada sahne ışıklarının altında, milyonlarca mil uzaktasın
Her enerji zerresini atmak istiyorsun
Ve de vücudundan yayılan tatlı teri, çaldığın müzik gibi
Akşam ilerlerken, yatağında uzanmışsın gözlerin açık
Hoparlörlerin yankısı kafanın içinde çalıyor
Günün son sigarasını içerken, düşlüyorsun kızın ne dediğini.


Çılgın Dünya

Tears for Fears'ın Mad World şarkısının çevirisidir.

Çılgın Dünya

Her tarafımda benzer yüzler,
Eskimiş yerler, eskimiş yüzler,
Parlak ve erkenciler günlük yarışları için,
Hiçbir yere gitmiyorlar, hiçbir yere gitmiyorlar.

Ve gözyaşları bardaklarını dolduruyor,
Yüz ifadesi yok, yüz ifadesi yok,
Kafamı sakla, hüznümü boğmak istiyorum,
Yarın yok, yarın yok.

Ve bunu biraz komik buluyorum,
Biraz kederli,
İçinde öldüğüm rüyalar
Sahip olduklarımın en iyileri

Sana söylemeyi çok zor buluyorum,
Çünkü bunu çok zor kaldırıyorum,
İnsanlar daireler çizerek koştuğunda
Bu çok, çok (bir)
Çılgın dünya, çılgın dünya, çılgın dünya, çılgın dünya.

İyi hissettikleri günü bekleyen çocuklar,
İyi ki doğdunuz, iyi ki doğdunuz,
Her çocuğun hissetmesi gerektiği gibi hissetmeye,
Otur ve dinle, otur ve dinle.
Okula gittim ve çok gergindim,
Kimse tanımıyordu beni, kimse tanımıyordu beni,
Merhaba öğretmenim, dersimin ne olduğunu söyleyin;
İçimi okuyun, içimi okuyun.

2006

Birisi Var Tanıyamadığım

BİRİSİ VAR TANIYAMADIĞIM

Birisi var tanıyamadığım;
Tadına varamadığım
Ben küçükken göçüp giden
Belki istemeden…
Yorulmuştu temiz kalbi belki
Kim bilir…?
Ve kim bilirdi bizi bırakıp gideceğini,
Bir gün eve geldiğimde bekleyeceğimi;
Boş umutlarla,
Küçücük düşüncelerimde anlamış olarak
Ama kabullenmeyerek;
O’nun gelmeyeceğini…
Gelmedi.
Gittiğini kabullendirecek birkaç rüya dışında
Ve geriye kalan birkaç resim dışında,
Bir daha hiç göremedim yüzünü.
Korkudandır belki;
Kapamıştım rüyalarımın kapısını
Ama artık açık, bu gece ve her gece
Gelebilirsin…
Ve bil ki eskisi gibi olmayacak;
Bu sefer, rüyada bile olsa,
Veda etmeden ayrılmayacağız.

2003

Akşamüstü

Akşamüstünün eşsiz melodisi sarmalasın bedenimi
Gökkuşağının kırdığı renklerle dolu kubbelerden gelen.
Batan güneşin ışıkları ruhumda doğsun,
Kemerli yoldan hayatın boğazına bakarken
Ne kadar boş olduğu yüzüme damlacıklarla vursun.
Bunlar, erişemediğim duyguların gözyaşları olsun.

Şimdi yüksek köprüde duruyorum, güneş henüz batmamış:
Sanki soğuk bir kışın öğlen güneşi, parlak ve buğulu,
Telaşlı ve kalabalık, derken işte o müzik
Sallıyor köprüyü, kederlerden yapılmış uğultu.
Ahulu karanlık düşüyor denize, deniz ise dönüyor bir aynaya
Köprüden baktığım mutlak karanlığa
Ben gözükmüyorum.

Şehrin tepelerinde dar sokaklar ve apartmanlar
İçiyorlar göğün karartısını, akşamüstünün isini soluyorlar bacalardan;
Köpeğin havlaması, ıslak caddedeki araba kornaları,
Melankolikleşiyor ezanın sesi bilinmeyen uzak diyarlardan geldiğinde,
Rüzgâr nedensiz yere içimi ürperttiğinde,
Duygularımın altın buklelerini savurmadığında, onlara gem vurduğunda.

Ve bu şehir gönlüme benziyor akşamüstünde;
Dar sokaklar arasında hüzün sıkışmış
Yağmurlu caddenin yansımaları elemle dolu.

2006

Gece ve Sessiz Su

Opeth'in The Night and the Silent Water şarkısının çevirisidir.

GECE VE SESSİZ SU


Ve bizi bıraktın
Yorulmuş ve solgun, bir eylülde
Mevsimlerle yitmiş
Ama kuruntuda gizli
Bir yerde, gözlerini gördüm


Ölümden yoksun
Auran fırtınada dengede
Katı gözyaşlarıma takıldım
Salondaki sıcak eleme, mehtaplı kedere


Kimsesiz uzanan gölcükler
Aya inatçı gölün kutsal andaçları
Fısıldadılar “Verdiğin tüm sözler boşuna…”


Onlara benziyor muyum?
Yasını tutup çekip gidenlere
Her şeyini verebileceklere
Seni tekrar görebilmek için
Sadece bir saniye için bile


Yüzün, fotoğraftaki gibi
Beyaza boyanmış
Bunun hakkında pek konuşmadık
Artık ne önemi var?


Güz kefeninin pelerinine
Diktim gözlerimi, yıldızların loş girdabına
Sanıyorum ki artık benim için ayrılma vakti geldi


Işığın içinde uyusan da
Gece ve sessiz su
Hala çok karanlık
2006


Ne Olur

NE OLUR


Solgun bir yüz, küçük dudaklar
Ve biraz da çatık kaşlar
Minik bir kalp, yoğun duygular
Geceleri yalnızlığı kucaklar


Özlemek yakındakini,
Belli etmemek içindekini,
Oluruna bırakmak her şeyi;
İşte o zaman yalnızlığın selamı var...

İçine çekmek o kokuyu,
Dondurmak ruhundaki duyguyu,
Cesaretsizlikle yok etmek huzuru;
Yalnızlığın seninle işi var...

Geçmişi geride bırakmak,
Kaçırdığından yakınmak,
Ve onu şimdi arzulamak;
Yalnızlığın seninle çok vakti var...

Ve gecelerden birinde yalnızsan,
Ki öyle olacaksın biliyorum;
Yağmurun ıslattığı sokağı seyredip
Mırıldanıyor olacaksın...

Mutlu ol,
İyi bak kendine,
Ne olur gözüm arkada kalmasın.

2002

Bir Zaman ve Bir Ayna

Zaman parlak ve göz alıcı
Gökyüzünün kıvrımlı ışıltılarını yansıtan
Ulu bir nehir hiç durmayan
Ve ne büyük bir acı

Soğuk bir kış gecesi tutturmuş bir yağmur
Penceremden bulutların altındaki kasvetli karanlığa bakarken
Gözyaşlarım camdan süzülen damlalarla yarışırken
Düşünüyorum ki kılmış zaman bizi ne mağdur

Karanlığın içinden bir kapı açılıyor geçmişe
Düşüncelerimden bir tünelle o eski güzel günlere
Parlaklığın hilekârlıkla göz almadığı
Sadece güneşin mavi huzurunun olduğu o günlere

Hani gecenin korkutmadığı şu zaman vardı
Karanlıktı ama korkutmazdı, sıcak bir ev gibi
Dolaşırdık odalarında büyük bir zevkle
Elle tutulurdu o zaman, ama şimdi hatıralardan derlenmiş bir bilmece

Yağmur yine yağardı, ama ağlamazdık
Gece kasvetli değildi ki, baksak umutsuzluğa kapılmazdık
Üşürken kalın battaniyelerin altında
Gülümseyerek bilirdik, yaz pek yakında

En temiz denizler kadar berrak heveslerle
Çocukça, ama sarılmıştık hayata o hevesten ellerle
Koştururduk yıldızsız karanlık nedir bilmeden
Hayallerimizin gerçek olmayacağını sezmeden

Güneş bir filiz gibi uzanırdı gökyüzüne
Hani açık denizlerde berrak sular dalgalanır ya hafiften
Yayılır dört bir yana ışıklar altından ve gümüşten
Öyle başlardık yeni güne, güneş tepemizde, umut gözlerimizde

Her günün ayrı bir keyfi vardı
Zaman acıtmadan akardı
Hayallerimiz kayardı rengârenk gökkuşağından
Çocukluğumuzun kaydırağı olmuştu hüzün geçirmeyen camlardan saraylı bir hanedan

Kalbimiz tanışmamıştı sıcak bir yaz akşamı buruklukla
Gözlerimiz geçit vermemişti yağmurlu soğuk kış gecesinde gözyaşlarına
Akşamüstü mırıldanan denize bakarken cız etmişti içimiz belki
Ama ölümü hiç görmemiştik o aheste çalkalanan engin sularda

Kayıp mı olmuş şimdi o ev, o zaman?
Solgun, gri gökyüzünün altında
Kaybolmuş, solmuş, yok olmuş mu yoksa?
Ben arıyordum orayı rüyalarımda ya da çıkmaz bir sokakta, oysa

İşte, yağmur hala yağıyor, yorgun gözyaşlarım hala süzülüyor
Boş gölgelerle dolu odama çekildiğimde sert, ifadesiz bir ayna beni karşılıyor
Ağlayan bir siluet elini uzatıyor, gösteriyor umudu ve umutsuzluğu
Ve umudun da var olduğu aynanın gerçek olmayan tarafında,
Sonsuz bir denize yelken açarmış gibi
Yolculuğa çıkıyorum.

2002

Kuşlar Nerede Ölürse

Rıhtım rüzgarında iki yeni şiir eşliğinde yeni bir hikaye savruluyor.

Kuşlar Nerede Ölürse, ve rıhtım sessizliğe bürünüyor.

Ekim 2007

Rıhtımda Yabancı

...Yabancının ayak sesleri bu uzak, unutulmuş rıhtımın taşlarında yankılanıyor. Yabancı yalnız. Soğuk havayı soluyor, tütün dumanı gibi çekiyor ciğerlerine derin derin. Rıhtım ışıkları sırayla dizilmişler, donukça yanıyorlar, seyretmek keder veriyor. Deniz bezgince ıssız iskelenin ayaklarını okşuyor. Katran renkli ahşap gıcırdıyor. Yabancı iskelenin ucunda, kıpırtısız. Rüzgar uğulduyor.

Berrak ve serin gecelerde ve puslu öğlenlerde ben de durdum orada. Denizden esen rüzgarı içime çektim, kahverengi bir sobanın ısıttığı rıhtım kahvesinden gelen kahve kokusu eşlik etti rüzgara. Deniz ötelere uzanıyordu. Cezbedici, kederli, durgun deniz... Başka nerede, nereye bakarken hayal kurabilirdim ki?

Şimdi yabancı duruyor iskelenin ucunda. Kara Hayal Rıhtımı'nda, denizin bir zamanlar bana fısıldamış olduğu hikayelerle beraber, ve tamamen tek başına...

***


Kara Hayal Rıhtımı'nın, bu kişisel hikaye ve şiir sitesinin beğenilmesi dileğiyle...


A. Erman Kulunyar

Şubat 2007

Sitede bulunan tüm yazıların ve resimlerin hakları sahiplerine aittir, çalan çırpan hunharca lanetlenecektir. Yazıları en iyi niyetlerimle sunsam da elimden gelenin en iyisi kesinlikle bu değildir. Hikayeleri istediğiniz şekilde bilgisayarınıza indirebilir, word’de daha okunaklı bir hale sokabilirsiniz.